"Greek National Pride" blog / ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ / ΕΛΛΑΔΑ / ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ / Τουρκία

ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΒΛΕΠΕΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ….


ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕ ΠΕΤΡΕΣ ΚΑΙ ΞΥΛΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ ΤΟΝ ΤΑΣΟ ΙΣΑΑΚ…

ΕΙΝΑΙ 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ 1996

Κύπρος, 1974.

Σε ένα μέρος μαγικό με τόση ηρεμία και τόση ομορφιά ξεσπάει ξαφνικά πόλεμος! Καταστροφή, ερημιά, φρίκη.

Ο πόνος αβάσταχτος.

Η θλίψη και το δάκρυ των ανθρώπων ξεχειλίζουν.

Η πίκρα ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους.

Οι ψυχές τους λαβωμένες επιζητούν ανάπαυση.

Ζητούν λύτρωση.

Ποθούν τη λευτεριά.

Η τουρκία εισβάλλει στην ελληνική για 3500 χρόνια Κύπρο, κάνει εθνικό ξεκαθάρισμα και κατέχει παράνομα και με τη βία το βόρειο τμήμα του νησιού.

Προσχεδιασμένες εκτελέσεις, εθνικό ξεκαθάρισμα και συνεχιζόμενος δημογραφικός και πολιτισμικός βιασμός της Κύπρου…

21 χρόνια μετά… 11 και 14 Αυγούστου 1996: δύο ημερομηνίες βαθιά χαραγμένες στην μνήμη μας.
Το πρωί της 11ης Αυγούστου ο πρόεδρος Κληρίδης ανακοινώνει την ακύρωση της πορείας με διάγγελμα από την τηλεόραση.

Η κατάσταση, τότε, ξέφυγε από κάθε έλεγχο.

Οι μοτοσικλετιστές, αρνούμενοι να δεχθούν την απόφαση, άρχισαν να κινούνται ανοργάνωτα προς διαφορετικές κατευθύνσεις.

Διαδηλωτές άρχισαν να περνούν στην ελεγχόμενη από τις δυνάμεις του ΟΗΕ νεκρή ζώνη.

Οι συγκεντρωμένοι τούρκοι άναψαν φωτιά για να τους απομακρύνουν. Στη Δερύνεια οι συγκρούσεις δεν άργησαν να μετατραπούν σε γενικευμένη σύρραξη.

Μοτοσικλετιστές και άλλοι διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι με το συγκεντρωμένο πλήθος φανατικών τούρκων, μελών των «Γκρίζων Λύκων» και τον κατοχικό στρατό. Όσο περνούσε η ώρα τα επεισόδια κλιμακώνονταν.

Τα μέλη των «Γκρίζων Λύκων» χτυπούσαν τους διαδηλωτές με στειλιάρια και πέτρες, τη στιγμή που οι ειρηνευτικές δυνάμεις κοιτούσαν το σκηνικό τρόμου ανίκανες να αντιδράσουν.

Ήταν τότε που ο Τάσος Ισαάκ, ένα παλικάρι που φώναζε «Ελευθερία», ένα παλικάρι που έτρεξε να σώσει έναν άλλον Έλληνα συναγωνιστή του, ο οποίος δεχόταν τα ανελέητα χτυπήματα των τούρκων, βρέθηκε στο κέντρο των γεγονότων και εγκλωβίστηκε.

Γύρω του μαζεύτηκε ασκέρι μανιασμένων «Γκρίζων Λύκων», και τον ξυλοκόπησε μέχρι θανάτου.

Η τουρκία έδειξε για άλλη μια φορά το πραγματικό της πρόσωπο.

Πόσο απάνθρωποι ήταν αυτοί που μπόρεσαν να χτυπήσουν έναν άνθρωπο μέχρι να πεθάνει;

Πόσο μίσος χρειάζεται ώστε δεκαπέντε και πλέον άνθρωποι να χτυπούν έναν και μοναδικό;

Εκείνο το μαύρο απόγευμα στις 11 του Αυγούστου, ο Τάσος Ισαάκ ξαπλωμένος και ματωμένος δίπλα στο συρματόπλεγμα έγινε σύμβολο ενός λαού που του αρνούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα, έγινε πρότυπο αντρειοσύνης και αγώνα.

Δύο μήνες μετά την φρικτή δολοφονία του, γεννήθηκε η κόρη του…

πηγη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s