Θεωρούσαμε ότι οι πληροφορίες μας σχετικά με τις διαβουλεύσεις προς προμήθεια 4+3 ανθυποβρυχιακών ελικοπτέρων, δεν είναι παρά άλλη μία προσπάθεια της αμερικανικής πλευράς να πουλήσει τα πλεονάζοντα ελικόπτερα του USN στο ΠΝ… Και επειδή δεν έχει καμία απολύτως λογική για την Ελλάδα και την ελληνική άμυνα, προσδοκούσαμε με βάση την κοινή λογική, ότι το όλο ζήτημα θα “ξεφουσκώσει”… Πλανηθήκαμε πλάνην οικτράν όπως όλα δείχνουν όμως!

Του Στέργιου Δ. Θεοφανίδη

Διαβάζουμε με έκπληξη λοιπόν ότι έχουν ήδη αποφασιστεί δύο προγράμματα για το ΠΝ. Η προμήθεια 4+3ανθυποβρυχιακών ελικοπτέρων MH-60R και ο εκσυγχρονισμός των τεσσάρων φρεγατών MEKO 200HN. Στο γιατί ΔΕΝ είναι αναγκαία και παράλληλα άκαιρη και δυνητικώς επιζήμια για το αξιόμαχο του Πολεμικού Ναυτικού έχουμε αναφερθεί αναλυτικά με στοιχεία, νούμερα και ισχυρά -θέλουμε να πιστεύουμε- επιχειρήματα και σε δυο ξεχωριστά δημοσιεύματα και μάλιστα πολύ πρόσφατα…

Τα σχετικά με το κόστος αναγράφονται στην ανακοίνωση της DSCA του Ιουλίου του 2019 όπως μπορείτε να διαβάσετε. Μένει να δούμε αν θα ισχύσουν και για το Ινδικό Ναυτικό, δεδομένου ότι η σχετική ανακοίνωση της αμερικανικής Υπηρεσίας Συνεργασίας σε θέματα Άμυνας και Ασφάλειας κάνει λόγο για συνολικό κόστος 2,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ άλλες αξιόπιστες πηγές, όπως έχουμε ήδη επισημάνει, αναφέρουν χαμηλότερα ποσά της τάξης των 2,1 ή 2,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η τιμή λοιπόν είναι αυτή που είχαμε γράψει και αναφέρει και η DSCA στην ανακοίνωσή της. 600 εκατομμύρια δολάρια για εφτά ελικόπτερα, μαζί με όπλα, ανταλλακτικά και υποστήριξη, εκπαιδεύσεις, επιμέρους συστήματα αποστολής και εξοπλισμό συντήρησης. Αναφέρεται συχνά-πυκνά ότι η τιμή είναι καλή και ότι η αποπληρωμή θα γίνει με ευνοϊκούς όρους μέσω FMS σε μεγάλο βάθος χρόνου…

Η τιμή είναι αυτή που πλήρωσε το USN. Ξεφεύγει λίγο σε ό,τι αφορά σε όλα τα άλλα πλην των ελικοπτέρων, από τη στιγμή που το USN αγοράζει πολύ μεγαλύτερες ποσότητες, οπότε έχει και άλλη τιμολογιακή αντιμετώπιση. Από εκεί και πέρα μιλάμε για FMS… Με επιτόκια γύρω στο 8% και ένα μεγάλο μέρος του ποσού της συμφωνίας να πηγαίνει στο USN. Που θα λειτουργήσει ως ο αντισυμβαλλόμενος με τους κατασκευαστές για λογαριασμό του Ελληνικού Δημοσίου…

Αυτά για να μην “παραμυθιαζόμαστε” μεταξύ μας. Πέρα από το κόστος όμως, επαναλαμβάνουμε, ΔΕΝ έχει κανένα νόημα να πάρουμε αυτά τα ελικόπτερα τώρα. Όχι ότι δεν θα έπρεπε να αποκτηθούν. Προσοχή: Προτεραιότητα δεν τα θεωρούμε και καλούμαστε να επιλέξουμε εξαιτίας του περιορισμένου προϋπολογισμού. ΕΚΤΟΣ εάν οι ΗΠΑ μας αποδεσμεύσουν τον αντιπλοϊκό πύραυλο NSM (Naval Strike Missile). Τότε τα πράγματα αλλάζουν δραματικά και θα δούμε το γιατί… Πάμε να τα πάρουμε με τη σειρά:

– Προφανώς η πίεση από την αμερικανική πλευρά είναι ισχυρή. Ακόμη και έτσι να είναι όμως, γιατί το ΠΝ και η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να πάνε στην εν λόγω προμήθεια;

– Έχουν εξασφαλιστεί τα 150 κατά προσέγγιση εκατομμύρια ευρώ που θα απαιτήσει η επανένταξη των P-3B Orion σε υπηρεσία, με την αναβαθμισμένη τους μορφή (P-3H); Γιατί επί της ουσίας αυτή είναι η πλατφόρμα που θα δώσει πραγματική ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ στην νεοσύστατη Ναυτική Αεροπορία. Σε άλλο αφιέρωμα, πολύ σύντομα, θα εξηγήσουμε τους λόγους.

– Θα διαθέσουμε 298, δηλαδή 300 εκατομμύρια δολάρια που ζητούν οι Αμερικανοί για τα τέσσερα ελικόπτερα και θα δαπανήσουμε ΜΟΛΙΣ 150 εκατομμύρια ευρώ (σχεδόν τα μισά!) για να εκσυγχρονίσουμε τις τέσσερις φρεγάτες MEKO 200HN; Θα επαρκέσει αυτό το ποσό για έναν αξιοπρεπή εκσυγχρονισμό; ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ… Επομένως μιλάμε για “πασάλειμμα” όπως αυτό που είχε γίνει παλαιότερα με τις “S”.

– Και η τρίτη και οπωσδήποτε πιο σημαντική ερώτηση προς το ΠΝ, το ΥΠΕΘΑ και την ελληνική κυβέρνηση: Η συμφωνία για τον εκσυγχρονισμό των τεσσάρων P-3B σε – Η, ΔΕΝ περιλαμβάνει όπλα. Αυτά που θα έχουν τη δυνατότητα να φέρουν τα P-3H. Δηλαδή τορπίλες και αντιπλοϊκούς πυραύλους AGM–84 Harpoon.

EXEI ZHTHΘΕΙ από τις ΗΠΑ η αποδέσμευση του νέας γενιάς αντιπλοϊκού πυραύλου NSM (Naval Strike Missile) που μπορούν να φέρουν τα MH–60R, με ακτίνα μεγαλύτερη των 180 χιλιομέτρων και οπωσδήποτε μεγαλύτερη του αερομεταφερόμενου AGM-84 Harpoon (περί τα 100 χιλιόμετρα);

Ο Naval Strike Missile λοιπόν είναι το ζητούμενο εφόσον αποφασίστηκε η “πάση θυσία” προμήθεια των ελικοπτέρων Romeo. Τον οποίο είναι πιστοποιημένα να αξιοποιούν. Αναπτύχθηκε από τη νορβηγική Kongsberg σε συνεργασία με την αμερικανική Raytheon για λογαριασμό του Ναυτικού των ΗΠΑ.

Kongsberg Naval Strike Missile (NSM)

Χωρίς το όπλο αυτό στην ουσία το ελικόπτερο κάνει ό,τι και το S70B Aegean Hawk που ήδη διαθέτουμε. Μπορεί να φέρει καλύτερα συστήματα αποστολής (ραντάρ, πυργίσκο ηλεκτροοπτικών κ.ο.κ.), αλλά αξιοποιεί τα ίδια όπλα. Ήτοι αερομεταφερόμενες τορπίλες Μk.54 (το ΠΝ διαθέτει τις Mk.46 και Mk.50 για τα Aegean Hawk) και πυραύλους AGM-114M Hellfire II.

Εναντίον στόχων επιφανείας δηλαδή, το ελικόπτερο θα πρέπει να πλησιάσει στα οκτώ χιλιόμετρα για να εκτελέσει βολή πυραύλου Hellfire. Πράγμα που με τη σειρά του σημαίνει ότι οι πιθανότητες επιβίωσής του είναι ελάχιστες. Τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα…

Η ελληνική πλευρά έχει ασφαλώς ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ και ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να αιτηθεί την αποδέσμευση του NSM. Για τον πολύ απλό λόγο ότι οι ΗΠΑ έχουν από την περασμένη δεκαετία αποδεσμεύσει στην Τουρκία τον ακτίνας 250+ χιλιομέτρων AGM-84K SLAM-ER. Έκδοχο του Harpoon.

Τουρκικό μαχητικό F-16 απογειώνεται για δοκιμή με βλήμα SLAM ER

Η λογική επομένως υποδεικνύει ότι εφόσον υπάρχει επιχειρησιακή ανάγκη για τα ελικόπτερα MH-60R, υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη για τον NSM που είναι πιστοποιημένα να φέρουν. Στην Ινδία το όπλο αυτό δεν αποδεσμεύθηκε, αλλά η Ελλάδα είναι χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ η οποία ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ και με κάθε τρόπο από γειτονική χώρα, επίσης μέλος του ΝΑΤΟ.

Για να υπερασπίσει τα θαλάσσια σύνορά της και να διατηρήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα που απορρέουν από τις διεθνείς συμβάσεις και το διεθνές δίκαιο το οποίο επικαλείται συνεχώς, θα πρέπει να διαθέτει και τα κατάλληλα όπλα.

Η πλατφόρμα από μόνη της (ανθυποβρυχιακό ελικόπτερο συγκεκριμένη περίπτωση…), μαζί με το διεθνές δίκαιο ΔΕΝ είναι ικανές συνθήκες για να αποτρέψουν την Τουρκία, από το να μπαίνει σε όποιο “οικόπεδο” θέλει. Περιμένουμε από την ελληνική πλευρά λοιπόν να πράξει τα δέοντα.

Αλλιώς ας μην προχωρήσει στην προμήθεια αυτή και ας αναζητήσει αντιπλοϊκά όπλα μακρού πλήγματος (Harpoon, ή SLAM-ER) για τα P-3H Orion. Επαναλαμβάνουμε, εφόσον έχει ήδη αποφασίσει την προμήθεια των Romeo.