"Greek National Pride" blog

Ενθουσιαστήκαμε με το Rafale, αλλά…


To Rafale είναι ένα αεροσκάφος ανώτερο από οτιδήποτε υπάρχει αυτή την εποχή στην περιοχή μας και μπορεί να αποτελέσει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, αλλάζοντας τις ισορροπίες. 

Πέρα από τα προφανή, που είναι η επιχειρησιακή αξία του και η σύσφιξη τωνΕλληνογαλλικών αμυντικών σχέσεων, υπάρχει και το θέμα της τουρκικής αντίδρασης. Οι Τούρκοι φυσικά κάπως θα πρέπει να αντιδράσουν γιατί η ζυγαριά θα γείρει επικίνδυνα, και αυτή την εποχή οι επιλογές τους είναι περιορισμένες, η εξής μία: προμήθεια από τη Ρωσία Sukhoi ή/και S-400. Κάτι τέτοιο θα προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις από την πλευρά των ΗΠΑ.

Σε διπλωματικό επίπεδο δηλαδή, ενδέχεται η προμήθεια των Rafale να αποτελέσει τονκαταλύτη που θα επιταχύνει τις εξελίξεις.

Όλα αυτά φυσικά με την προϋπόθεση ότι η προμήθεια θα κλείσει. Γιατί πολλές φορές ήταν “κλεισμένη” υπόθεση, οι συντάκτες βιάστηκαν να μοιραστούν τη χαρά τους… και στο τέλος εκτέθηκαν, τόσο αυτοί όσο και τα μέσα τους. Από που να ξεκινήσει κανείς και που να τελειώσει, από τις Belharra, τις Fremm, τα Eurofighter που είχαν πέσει και υπογραφές; Η λίστα είναι κυριολεκτικά τεράστια.

Είναι δυνατόν να μην είναι κάποιος χαρούμενος που ένα τέτοιο αεροπλάνο θα ενταχθεί στην ΠΑ; Η προμήθεια του όμως δεν θα πρέπει να είναι ούτε συγχωροχάρτι ούτε η κάθαρση για το πως λειτουργεί διαχρονικά αυτή η χώρα. Γιατί το Rafale κάνει πρωτοσέλιδα και η κάθε κυβέρνηση θα κάνει μία τέτοια προμήθεια σημαία για να δείξει ότι ενδιαφέρεται για την άμυνα.

Η άμυνα όμως δεν είναι 18 ή 20 ή 40 αεροπλάνα, είναι ένα εξαιρετικά πολύπλοκο σύστημα, καιτο μήνυμα που περνάει είναι ότι όλα γίνονται στο γόνατο, είναι πασαλείμματα, στο τέλος έχουν περισσότερο κόστος, που το πληρώνουμε όλοι. Ακόμα και αυτοί που δεν πληρώνουν φόρο εισοδήματος, γιατί ακόμα και αυτοί αγοράζουν έστω μια φραντζόλα ψωμί, που ένα μεγάλο ποσοστό αυτής της αγοράς επιστρέφει στο κράτος. Ακόμα και ένας μαθητής του δημοτικού που αγοράζει τυρόπιτα στη καντίνα του σχολείου χρηματοδοτεί το κράτος και συνεπώς την άμυνα. Όλοι εμείς, οι χρηματοδότες, θα έπρεπε να απαιτούμε περισσότερο σεβασμό στο πως ξοδεύονται τα χρήματα μας.

Επίσης, όλη αυτή η βιασύνη για νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα, ποιο άλλο μήνυμα περνάει εκτός το ότι υπάρχουν ελλείψεις τις οποίες τόσο καιρό κρύβαμε κάτω από το χαλί με δηλώσεις περί ισχυρών ενόπλων δυνάμεων και αυστηρών μηνυμάτων;

Μήπως όμως την κοροϊδία αυτή την τραβάει ο οργανισμός μας; Μήπως μας βολεύει να κάνουμε τα στραβά μάτια; Γιατί το να πληροφορηθεί ο πολίτης την παλαιότητα των φρεγατών που τον προστατεύουν είναι κάτι πολύ εύκολο και με τα social media πλέον το να εγκαλέσει την πολιτική ηγεσία και τα ΜΜΕ επίσης. Μήπως είναι πιο βολικό να λέμε ότι είναι καλύτερα να φτιάξουμε νοσοκομεία και σχολεία παρά φρεγάτες; Και φιλενάδες θα βρίσκουμε πιο εύκολα και αυξάνονται οι πιθανότητες να προσληφθούμε σε κανένα από αυτά… Γιατί σιγά μη πάμε να δουλέψουμε σε φρεγάτα να θαλασσοπνιγόμαστε και να έχουμε τον Τούρκο να μας σημαδεύει…

Η νέα αγορά του αιώνα δεν θα ήταν απαραίτητη αν προφανώς όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις κάνανε τις προμήθειες ανά πενταετία που τους αναλογούσαν, τώρα απλά θα συνεχίζαμε το πρόγραμμα και δεν θα τρέχαμε πανικόβλητοι. Γιατί αυτό ακριβώς είναι, μια κίνηση πανικού. Πότε ήταν η τελευταία φορά στα παγκόσμια χρονικά που μία κυβέρνηση αποφάσισε να αγοράσει μαχητικά αεροπλάνα και έκανε την επιλογή σε μερικές βδομάδες;

Δηλαδή, ποιο είναι το όραμα για την ΠΑ του μέλλοντος; Ποιοι είναι υπεύθυνοι να συντάξουν το όραμα και τη στρατηγική; Θα μπορούσε να υποτεθεί ότι οι επιτελείς της αεροπορίας θα πρέπει να το κάνουν αυτό. Σίγουρα όμως θα πρέπει να έχουν μια συνεργασία με τους συναδέλφους τους του ναυτικού και του στρατού ξηράς, γιατί πολύ απλά θα πρέπει να είναι κατανοητό από όλους τι ανάγκες θα υπάρχουν μελλοντικά, ποιες από αυτές μπορούν να καλυφθούν από την ΠΑ και ποιες όχι, για να κανονίσουν και οι υπόλοιποι τις δικές τους προτεραιότητες.

Η πολιτική ηγεσία φυσικά δεν γίνεται να είναι απούσα. Κάποιος πρέπει να δημιουργήσει ένα πλαίσιο. Να δώσει κατεύθυνση στο στράτευμα. Για παράδειγμα, η πολιτική ηγεσία θα πει ότι το στράτευμα θα πρέπει να μπορεί να επιχειρεί στην Κύπρο, ή να είναι σε θέση να στείλει εκστρατευτικό σώμα στη Λιβύη και να κρατήσει το λιμάνι του Τομπρούκ. Επίσης θα πρέπει να θέσει και τα όρια του προϋπολογισμού, γιατί αν η ΠΑ ζητήσει 150 F-35 και το ΠΝ 15 FREMM… θα μείνουν με τα όνειρα…

Είναι βασικό, οι ένοπλες δυνάμεις να είναι νοικοκυρεμένες. Να είναι ξεκάθαρες οι οικονομικές δυνατότητες και αντίστοιχα να κινούνται. Αν τινάξουμε την μπάνκα στον αέρα σε μια κούρσα εξοπλισμών, θα το κάνουμε μια φορά, άντε άλλη μία και μετά θα σκάσει η οικονομία και τότε θα έχουμε χάσει τον πόλεμο χωρίς να έχει πέσει σφαίρα.

Φυσικά η Ελλάδα δεν είναι Βέλγιο και οι ανάγκες της είναι διαφορετικές. Οι οικονομικοί και δημογραφικοί περιορισμοί όμως είναι δεδομένοι, εμπρός λοιπόν πεδίο της δόξης λαμπρό να βρεθούν ασύμμετροι τρόποι αντιμετώπισης του κινδύνου. Αν η ΝΑΤΟική δομή και οργάνωση δεν μας βολεύει, μήπως θα είχε νόημα να σκεφτούμε κάτι άλλο; Νέες τεχνολογίες, νέο δόγμα, δομή, οργάνωση;

Η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες του ΝΑΤΟ που ξοδεύουν το 2% του ΑΕΠ για την άμυνα, αλλά τα χρήματα δεν φτάνουν για προμήθειες! Με δεδομένο ότι η οικονομία έχει προβλήματα, αλλά είμαστε ακόμα μια πλούσια χώρα είναι ενδιαφέρον να δούμε πως γίνεται αυτό το μαγικό. Μήπως είναι Greek Statistic; Βλέπουμε ότι η μερίδα του λέοντος πάει σε μισθοδοσίες. Μήπως χρεώνουμε έξοδα στον προϋπολογισμό της άμυνας που οι άλλες χώρες όχι; όπως για παράδειγμα σε συντάξεις που θα έπρεπε να χρεώνονται αλλού; μήπως κόστη πολιτικής προστασίας (αεροπυρόσβεση, αεροδιακομιδές) πρέπει να πάνε αλλού; Μήπως μόλις αναλύσουμε τους αριθμούς καλύτερα μπορέσουμε να βγάλουμε συμπεράσματα και να σχεδιάσουμε το μέλλον; Αν δεν μπορούμε να πληρώνουμε επαγγελματικό στρατό, τότε μήπως να εκπαιδεύσουμε την εφεδρεία και να μην είναι ικανή μόνο να καθαρίζει γόπες;

Σε δέκα χρόνια, με τον ρυθμό που μειώνονται οι οροφές διεθνώς, η ΠΑ με 100 F-16 και 25 F-35 θα είναι μια από τις ισχυρότερες αεροπορίες στην Ευρώπη και θα έχει μόνο δύο τύπους μαχητικών να συντηρεί. Συνεπώς είναι ένα πολύ ορθολογικό σχέδιο.

Θα είναι όμως ικανή μια τέτοια αεροπορία να επικρατήσει της τουρκικής; Πώς θα είναι η τουρκική αεροπορία σε δέκα χρόνια; Κάποιοι θα πρέπει να κάνουν αυτή την εκτίμηση και να πάρουν την ανάλογη ευθύνη.

Το κύριο πρόβλημα με αυτόν τον σχεδιασμό είναι πως πρόκειται για μια εξαιρετική επιλογή για μια ΝΑΤΟική αεροπορία, δηλαδή για να πλαισιώσει τα αμερικανικά F-22, F-15, B-2, B-21 κτλ σε μια ΝΑΤΟική εκστρατεία. Αυτό όμως δεν είναι απαραίτητα η πρώτη μας προτεραιότητα, γιατί ίσως χρειαστεί, τουλάχιστον το πρώτο καιρό, να πολεμήσουμε μόνοι μας.

Και κάπου εδώ μπαίνει στην εξίσωση το Rafale. H Ελλάδα έχει κάνει μία επένδυση σε πυραύλους κρουζ, Scalp, που τώρα φέρονται από τα λίγα Mirage 2000-5. O Scalp έκανε αυτά τα Mirage υπερ-πολύτιμα. Κάποια στιγμή όμως θα πρέπει να αποσυρθούν. Θα πρέπει να αποφασιστεί τι θα γίνει αυτή η επένδυση των Scalp. Θα πεταχτεί, θα αντικατασταθεί με κάτι άλλο ή θα γίνει προμήθεια νέων αεροπλάνων φορέων;

Προφανώς το Rafale είναι μια πολύ καλή επιλογή, μεταφέρουν δύο πυραύλους αντί για έναν που φέρουν τα Mirage, και μπορούν να κάνουν τη δουλειά καλύτερα και με περισσότερη ασφάλεια για τα πληρώματα τους. Συνεπώς τα Rafale μπορούν να παίξουν το ρόλο των στρατηγικών βομβαρδιστικών μας, ρόλο που κανονικά θα αναλάμβαναν οι Αμερικάνοι. Περιττό είναι να αναφέρουμε το πόσο σημαντικό είναι αυτό, τόσο σε περίοδο επιχειρήσεων όσο και για αποτροπή. Κανένας στόχος στην τουρκική επικράτεια δεν είναι ασφαλής από τον συνδυασμό Rafale-Scalp (και της πρόσβασης στον κατασκοπευτικό δορυφόρο Helios 2 που ήδη έχουμε).  πηγη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s