"Greek National Pride" blog

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Καταδρομικά Ticonderoga, η Ενδιάμεση Λύση ισχύος για το ΠΝ;


 

Το εν εξελίξει πρόγραμμα απόκτησης νέων φρεγατών πολλαπλών ρόλων από το Πολεμικό Ναυτικό είναι στενά διασυνδεδεμένο με την εξασφάλιση πλοίων ενδιάμεσης λύσης. Το ελληνικό ενδιαφέρον για τέσσερις LCS version MMSC και η αναβάθμιση των MEKO 200HNως «πακέτο» σε συνδυασμό με την παραπάνω απαίτηση επανέφερε το ενδεχόμενο απόκτησης δύο πλοίων κλάσης Ticonderonga από το Πολεμικό Ναυτικό. Η πρόθεση τουUS Navy να αποσύρει τέσσερις μονάδες της κλάσης εντός του 2021 αναζωπυρώνει το σενάριο για την κάλυψη της πιεστικής ανάγκης απόκτησης ικανότητας Αντιαεροπορικής Άμυνας Περιοχής AAW (Area Antiaircraft Warfare). Εξετάζουμε αυτή την κλάση των καταδρομικών κατευθυνομένων πυραύλων και τα οφέλη μιας τέτοιας εξέλιξης.

TOY ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ. ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΦΓΚ/«ΠΤΗΣΗ»

Όπως αναφέραμε και στο προηγούμενο τεύχος μας («Πτήση» 06, Νοέμβριος 2020, «Ένα βήμα πιο κοντά σε νέες φρεγάτες και εκσυγχρονισμό MEKO200HN»), ο προσανατολισμός του ΠΝ στη δρομολόγηση προγράμματος ναυπήγησης νέων Φ/Γ αφορά πλέον σε πλοία πολλαπλών ρόλων-γενικής χρήσης. Παρ’ όλα αυτά, η ανάγκη για μονάδες με δυνατότητα AAW όχι μόνο παραμένει, αλλά ίσως έγινε και πιο πιεστική μετά τα διδάγματα της πρόσφατης κρίσης με το Oruc Reis. Η FDI και ειδικότερα η ελληνική έκδοση της Belh@rra ικανοποιούσε σε μεγάλο βαθμό τις ανάγκες αυτές, αλλά το υψηλό κόστος πρόσκτησης και ο ορίζοντας απόκτησής τους (2024) αποθάρρυναν και τελικά ανέστειλαν την προμήθεια των γαλλικών Φ/Γ. Είναι όμως σίγουρο ότι το ΠΝ δεν θα επαναπαυθεί σε μια λύση όπως οι MMSC χωρίς να έχει επιδιώξει να επιλύσει το ζήτημα απόκτησης μονάδων AAW. Το εάν θα επιτύχει αυτή την επιδίωξη, που για κάποιους κινείται στη σφαίρα του ακατόρθωτου, μόνο ο χρόνος θα δείξει. Ωστόσο, το ενδεχόμενο εξακολουθεί να υφίσταται, ειδικά εάν τα προγράμματα νέων φρεγατών και εκσυγχρονισμού MEKO αποκτήσουν αμερικανική σφραγίδα.

PACIFIC OCEAN (Aug. 21, 2020) The Ticonderoga-class guided-missile cruiser USS Lake Erie (CG 70) steams in a multinational formation during a photo exercise off the coast of Hawaii during the Rim of the Pacific (RIMPAC) exercise. Ten nations, 22 ships, one submarine, and more than 5,300 personnel are participating in Exercise Rim of the Pacific from August 17 to 31 at sea around the Hawaiian Islands. RIMPAC is a biennial exercise designed to foster and sustain cooperative relationships, critical to ensuring the safety of sea lanes and security in support of a free and open Indo-Pacific region. The exercise is a unique training platform designed to enhance interoperability and strategic maritime partnerships. RIMPAC 2020 is the 27th exercise in the series that began in 1971. (U.S. Navy photo by Mass Communication Specialist 2nd Class Jenna Dobson)

Τα αντιτορπιλικά κλάσης Arleigh Burke ήταν και παραμένουν ο «διακαής πόθος» του ΠΝ, αλλά υπό την τρέχουσα κατάσταση επιχειρησιακών αναγκών είναι δεδομένη η πρόθεση του US Navy να διατηρήσει προς το παρόν σε υπηρεσία το σύνολο αυτών των πλοίων. Υπό αυτό το πρίσμα της μη διαθεσιμότητας πλοίων της κλάσης DDG-51 στο ορατό μέλλον, η μοναδική ενδιάμεση λύση που καλύπτει τις ανάγκες και αφήνει οικονομικό περιθώριο για τη δρομολόγηση ενός προγράμματος ναυπηγήσεων ακούει στο όνομα Ticonderoga. Η λύση έχει μεσοπρόθεσμο χαρακτήρα, αλλά θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρόδρομη της μελλοντικής απόκτησης Arleigh Burke ή της δρομολόγησης προμήθειας φρεγατών κλάσης Constellation, δηλαδή των FFG(X) με διαμόρφωση AAW.
Το ζήτημα λοιπόν είναι να οριοθετήσουμε και να επιδιώξουμε τις προϋποθέσεις εκείνες που θα διευκολύνουν και θα καταστήσουν δυνατή μια τέτοια εξέλιξη, ανάμεσα στις οποίες είναι και η δρομολογημένη αναβάθμιση του Ναυστάθμου Κρήτης.

Με την αναφορά του προς το Κογκρέσο για το έτος 2020 το US Navy (Report To Congress on the Annual Long Range Plan for Construction of Naval Vessels for Fiscal Year 2020), που συντάχθηκε τον Μάρτιο του 2019, εισηγείται την απόσυρση των πλοίων CG-52 έως και CG-55, τα οποία θα τεθούν σε καθεστώς OCIR (Out of Commission In Reserve), και των CG-56 & CG-57 το 2022, των οποίων ωστόσο το τελικό καθεστώς δεν έχει ακόμη αποφασιστεί. Τα καταδρομικά αυτά είναι σήμερα ηλικίας 32 έως 34 ετών και η προβλεπόμενη «διάρκεια ζωής» για το US Navy είναι 35 έτη. Η «διάρκεια ζωής» δεν προσδιορίζεται με βάση κάποιες προδιαγραφές, αλλά καθορίζεται από το Αμερικανικό Ναυτικό με μια πλειάδα παραγόντων, όπως το κόστος διατήρησης σε υπηρεσία, που περιλαμβάνει και απαιτήσεις αναβαθμίσεων. Ήδη όμως υπάρχουν σκέψεις για επέκτασή της σε 42 έως 52 χρόνια για τα πλοία της κλάσης Ticonderoga. Συνεπώς, το USS BunkerHill (CG-52), για παράδειγμα, το οποίο είναι σήμερα ηλικίας 34 ετών, θα μπορούσε δυνητικά να συνεχίσει σε αμερικανική υπηρεσία για 18 χρόνια ακόμη.

ΤΟ 2020 ΠΑΡΟΠΛΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ TICONDEROGA (MK41 VLS), ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ;

Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να μελετήσει κανείς την πολιτική απόσυρσης και παραχώρησης πλοίων επιφανείας του US Navy από το Department Of the Navy με ημερομηνία 24/04/2014, η οποία είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο («General Policy For The Inactivation, Retirement AndDisposition Of U.S. Naval Vessels»). Μια από τις πλέον αξιοσημείωτες προβλέψεις της είναι ότι αποθαρρύνει την απενεργοποίηση και επανενεργοποίηση πλοίων για τα οποία υπάρχει πιθανότητα παραχώρησης σε άλλο ναυτικό. Η παραχώρηση μονάδων με εκτόπισμα μεγαλύτερο των 3.000 τόνων ή ηλικία μικρότερη των 20 ετών απαιτεί σχετική νομοθετική διαδικασία. Η μεταβίβαση «hot transfer» πρέπει ιδανικά να υλοποιηθεί 18 μήνες πριν από την προγραμματισμένη ημερομηνία απόσυρσης του πλοίου ώστε η διαδικασία να είναι ομαλή και αποδοτική. Το ανάδοχο ναυτικό επιβαρύνεται με κόστη εκπαίδευσης, καυσίμων, προμηθειών ή επισκευών απαραίτητων για τη λειτουργία του πλοίου. Αντίθετα το US Navy επιβαρύνεται με έξοδα αφαίρεσης εξοπλισμού που είναι ευαίσθητος ή την υποβάθμιση υποδομών και συστημάτων που θα παραμείνουν στο πλοίο αλλά ενσωματώνουν ικανότητες που δεν είναι αποδεσμεύσιμες. Υπογραμμίζεται ότι το Αμερικανικό Ναυτικό ΔΕΝ ΕΝΘΑΡΡΥΝΕΙ την αποψίλωση πλοίων που θα παραχωρηθούν σε συμμαχική χώρα με διαδικασίες που μειώνουν τις δυνατότητές τους retiring ships shall not stripped of equipment»), παρά μόνο σε περιπτώσεις ιδιαίτερα ευαίσθητου εξοπλισμού.

Η κλάση Ticonderoga

Η κλάση καταδρομικών κατευθυνομένων βλημάτων (guided-missile cruiser) CG Ticonderoga σύνδεσε το όνομά της με μια «μικρή επανάσταση» της ναυτικής τεχνολογίας, που δεν είναι άλλη από την υιοθέτηση του συστήματος AEGIS. Είναι μια εξαιρετικά σπάνια περίπτωση όπου πρώτα σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε ένα προηγμένο σύστημα αντιμετώπισης εναέριων απειλών και ακολούθησε η σχεδίαση και κατασκευή των πλοίων που θα το μετέφερε! To AEGIS σχεδιάστηκε για την αντιμετώπιση επιθέσεων κορεσμού της (τότε) Σοβιετικής Αεροπορίας και βλημάτων cruise εναντίον μεγάλων σχηματισμών του Αμερικανικού Ναυτικού, όπως οι ομάδες μάχης αεροπλανοφόρων-CVBG (Carrier Battle Group).

Η αρχική σκέψη ήταν η εγκατάσταση του AEGIS στα καταδρομικά πυρηνικής πρόωσης κλάσηςVirginia. Κατασκευάστηκαν τελικά μόνο τέσσερα (USS Virginia CGN-38, USS Texas CGN-39, USSMississippi CGN-40 και USS Arkansas CGN-41) την περίοδο 1972-1978 (ενώ ο αρχικός σχεδιασμός αφορούσε σε έντεκα) χωρίς το AEGIS, που προβλεπόταν από το πλοίο CGN-42. Τελικά όμως ο συνδυασμός πυρηνοκίνησης και AEGIS κρίθηκε εξαιρετικά δαπανηρός και αναζητήθηκε μια κλάση με συμβατική πρόωση για την υλοποίηση του προγράμματος. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η κλάση Virginia είχε εξαιρετικά βραχύβια καριέρα και τα τέσσερα καταδρομικά της αποσύρθηκαν σταδιακά την περίοδο 1994-1998, με μέσο χρόνο υπηρεσίας μόλις 17 χρόνια (όταν η πάγια πρακτική του US Navy αφορά τα 30 χρόνια). [Εκτός των άλλων ανεπαρκειών της, που θα αναιρούσε η εγκατάσταση του AEGIS από το πέμπτο πλοίο, η κλάση Virginia έπεσε «θύμα» των μεγάλων περικοπών των αμερικανικών αμυντικών δαπανών με τη λήξη του ψυχρού πολέμου λόγω του μεγάλου κόστους χρήσης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με στοιχεία που έχει αποδεσμεύσει το Αμερικανικό Ναυτικό, το 1996 η ετήσια δαπάνη ενός τέτοιου καταδρομικού ξεπερνούσε τα $40 εκατ. έναντι των $28 εκατ. των Ticonderoga και των $20 εκατ. των Arleigh Burke (αμφότερων σαφώς ικανότερων λόγω AEGIS). Το τεράστιο κόστος αναπλήρωσης των πυρηνικών «καυσίμων» στους αντιδραστήρες τους (που αναφέρεται ότι μαζί με τη διαδικασία ασφαλούς εναπόθεσης των πυρηνικών αποβλήτων ξεπερνούσε το μισό του κόστους ναυπήγησης των πλοίων) ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας που οδήγησε στην πρόωρη απόσυρση των CGΝ κλάσης Virginia. Είναι χαρακτηριστικό ότι η απόφαση για τον παροπλισμό τού USS Texas CGN-39 πάρθηκε ενώ ήταν στη δεξαμενή σε προετοιμασία «ανεφοδιασμού» και είχε υπηρετήσει μόλις 16 χρόνια. Ήταν οι εποχές που το «Ναυτικό των 600 πλοίων», που είχε συγκροτήσει η προεδρία Ρέιγκαν, συρρικνωνόταν ραγδαία και κάθε δολάριο που ξοδευόταν έπρεπε να δικαιολογηθεί πολύ πιο «πειστικά» απ’ ό,τι στα ψυχροπολεμικά χρόνια. Αυτός ήταν και ο λόγος παροπλισμού των (πέντε) πρώιμων μονάδων Ticonderoga, οι οποίες χωρίς το συγκρότημα VLS (Vertical Launch System) ήταν υποδεέστερες των μεταγενέστερων και είχαν επίσης σύντομες καριέρες.

Η ιδέα για την ανάπτυξη του AEGIS ξεκίνησε ήδη από το 1963 ως ASMS (Advanced SurfaceMissile System) και στηρίχθηκε σε ένα σύγχρονο (για την εποχή του) ραντάρ διάταξης φάσης πολλαπλών λειτουργιών AMFAR (Advanced Multi-Function Array Radar) που σχεδιάστηκε στο John Hopkins Applied Physics Laboratory. Μετονομάστηκε σε AEGIS (με αναγωγή στην ελληνική μυθολογία και την ασπίδα του Δία) τον Δεκέμβριο του 1969. Το συμβόλαιο για την πλήρη ανάπτυξη του συστήματος υπογράφηκε στα τέλη του 1969 και οι πρώτες δοκιμές της κεραίας υλοποιήθηκαν το 1972. Στις αρχές του 1974 ολοκληρώθηκαν οι δοκιμές στην ξηρά, ενώ οι θαλάσσιες έλαβαν χώρα στο USS Norton Sound (το αρχικό πρωτότυπο σύστημα είχε εγκατασταθεί το 1973) και το 1978 το AEGIS ήταν έτοιμο πλέον να μπει σε παραγωγή.

191129-N-OI558-1530
EAST CHINA SEA (Nov. 29, 2019) The Ticonderoga-class guided-missile cruiser USS Shiloh (CG 67) sails in formation during a maneuvering exercise to support surface action group operations. Shiloh is forward-deployed to the U.S. 7th Fleet area of operations in support of security and stability in the Indo-Pacific region. (U.S. Navy photo by Mass Communication Specialist 3rd Class Chanel L. Turner/Released)

Ως πλατφόρμα του AEGIS αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθεί μια «μεγεθυμένη» έκδοση των αντιτορπιλικών κλάσης Spruance και αρχικά προβλεπόταν η ναυπήγηση 18 μονάδων με ονομασία της κλάσης ως Ticonderoga (από το πρώτο πλοίο), ο αριθμός των οποίων τελικά επεκτάθηκε στα 27. Κατασκευάστηκαν σε δύο ναυπηγεία, το Litton Ingalls Pascagoula και το Bath Iron Works, με τα περισσότερα να «χτίζονται» τελικά στο πρώτο (19 και 8) που έλαβε και την παραγγελία για την πρώτη μονάδα τον Σεπτέμβριο του 1978. Δεν είναι τυχαίο φυσικά το γεγονός ότι τα ναυπηγεία στην Pascagoula ήταν ο αποκλειστικός κατασκευαστής των 31 αντιτορπιλικών της κλάσης Spruance. Είναι αξιοσημείωτο ότι η κλάση Ticonderoga είχε αρχικά κωδικοποιηθεί ως αντιτορπιλικά κατευθυνόμενων βλημάτων (DDG) και στη συνέχεια, την 01-01-1980, επαναχαρακτηρίστηκε σε κλάση καταδρομικών κατευθυνομένων βλημάτων (CG). H τοποθέτηση της τρόπιδας του πρώτου και ομώνυμου της κλάσης USSTiconderoga (CG-47) στη ναυπηγική κλίνη έγινε την 21-1-1980 και το πλοίο ολοκληρώθηκε την 22-1-1983. Η τελευταία μονάδα της, το USS Port Royal (CG-73), ολοκληρώθηκε την 30-4-1994.

ATLANTIC OCEAN (Oct. 1, 2020) The Ticonderoga-class guided-missile cruiser USS Monterey (CG 61) launches a harpoon surface-to-surface missile during part of a live fire exercise in the Atlantic Ocean Oct. 1, 2020.. (U.S. Navy photo by Fire Controlman (Aegis) 3rd Class Raymond Castillo)

Το σύστημα AEGIS εκτός από την κλάση καταδρομικών Ticonderoga και αντιτορπιλικών Arleigh Burke του Αμερικανικού Ναυτικού υιοθετήθηκε αρχικά από την Ιαπωνία για την κλάση αντιτορπιλικών κατευθυνόμενων πυραύλων Kongo με AEGIS Baseline 4 και 5 (βλέπε παρακάτω) και ραντάρ AN/SPY-1D και την κλάση αντίστοιχων πλοίων του JMSDF Atago με AEGIS Baseline 7 και ραντάρ AN/SPY-1D(V). Στη συνέχεια χρήστες έγιναν η Ισπανία για την κλάση φρεγατών F-100 με AEGIS Baseline 5 και ραντάρ AN/SPY-1D και AN/SPY-1D(V), η Νότια Κορέα με την κλάση Sejong The Great με AEGIS Baseline 7 και ραντάρ AN/SPY-1D(V), πιο πρόσφατα η Αυστραλία με την κλάση Hobart με AEGIS Baseline 7.1 και ραντάρ AN/SPY-1D(V) και η Νορβηγία που χρησιμοποιεί ωστόσο την ελαφρύτερη έκδοση ραντάρ SPY-1F.

Το πλοίο και ο εξοπλισμός του

Το μήκος των πλοίων της κλάσης φθάνει τα 172,46 m, με πλάτος 16,76 m και βύθισμα 7,46 m (10,51 m, περιλαμβανομένου του θόλου του σόναρ). Το εκτόπισμα των μονάδων που υπηρετούν σήμερα (από το USS Bunker Hill CG-52) φθάνει τους 8.910 τόνους κενών και τους 9.613 τόνους με πλήρες φορτίο. Για την πρόωση χρησιμοποιείται διάταξη COGAG (Combined Gas and Gas) μετέσσερις αεριοστρόβιλους τύπου LM-2500 μέγιστης ισχύος 100.000 shp και επιχειρησιακής ισχύος 86.000 shp, που κινούν δύο πεντάφυλλες προπέλες σταθερού βήματος. Η διάταξη προσδίδει μέγιστη ταχύτητα 30 κόμβων και μέγιστη εμβέλεια 6.000 ναυτικών μιλίων με ταχύτητα 20 κόμβων. Οι αυξημένες απαιτήσεις ηλεκτρικής ισχύος καλύπτονται από τρεις γεννήτριες Allison 501K, εκάστη της τάξεως των 2.500 Kw. Στις μονάδες που βρίσκονται σήμερα σε υπηρεσία το πλήρωμα ανέρχεται σε 30 αξιωματικούς και 300 άνδρες!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s