"Greek National Pride" blog

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 4 Απριλίου 1949: Ιδρύεται η Ατλαντική Συμμαχία (ΝΑΤΟ)


NATO-1-768x512

Υπογράφεται στην Ουάσιγκτον μεταξύ 12 κρατών η ιδρυτική Συνθήκη του Οργανισμού Βορειο-Ατλαντικού Συμφώνου (North Atlantic Treaty Organization, ΝΑΤΟ).

Ο 2ος Παγκόσμιας είχε τελειώσει, οι δυνάμεις του Άξονα είχαν νικηθεί και 12 εκατομμύρια περίπου ξένοι στρατιώτες (2 εκατομμύρια Αμερικανοί και 10 περίπου εκατομμύρια Σοβιετικοί) βρίσκονταν σε ευρωπαϊκό έδαφος. Με τον Κόκκινο Στρατό να μην έχει πρόθεση αποχώρησης οι ανησυχίες των δυτικών χωρών εξελίχθηκαν σε προσπάθεια να εξασφαλίσουν μια μόνιμη δέσμευση των ΗΠΑ στη συλλογική ασφάλεια της Ευρώπης.

Οι ίδιες οι ΗΠΑ, απρόθυμες αρχικά, άριχσαν σταδιακά να βλέπουν τους κινδύνους να μετατραπεί η  Ευρωπαϊκή ήπειρος (και όχι μόνο αυτή) σε μια μεγάλη ζώνη επιρροής -ή και πλήρους ελέγχου- της ΕΣΣΔ.

Με αυτό το σκεπτικό, δημιουργήθηκε με την υπογραφή των ΗΠΑ, του Καναδά, της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ολλανδίας, του Βελγίου, της Νορβηγίας, της Δανίας, της Ισλανίας, του Λουξεμβούργου και της Πορτογαλίας μια αμυντική συμμαχία για τη συλλογική ασφάλεια στην Ευρώπη.

Οι 2 αμερικανικές και 10 ευρωπαϊκές χώρες συμφώνησαν πως επίθεση εναντίον ενός θα σημαίνει επίθεση κατά όλων, ενώ δήλωναν την προσήλωσή τους στην ειρήνη και στη σταθερότητα και δεσμεύονταν να συνεργαστούν στενά για την δημιουργία πνεύματος ασφάλειας στον μεταπολεμικό κόσμο, κάτι απαραίτητο για την ανοικοδόμηση που βρισκόταν σε εξέλιξη.

Σταδιακά, το ΝΑΤΟ θα εξελιχθεί σε έναν ισχυρό πολιτικό οργανισμό με στρατιωτικό σκέλος, θα ενισχυθεί με την είσοδο νέων κρατών (Ελλάδας και Τουρκίας το 1952, Δυτικής Γερμανίας το 1955, Ισπανίας το 1982, Πολωνίας, Ουγγαρίας, Τσεχίας το 1999 κ.ο.κ.) φτάνοντας πρόσφατα τα 30 μέλη.

Αν και δεν εξελίχθηκε στον έναν ενιαίο, στρατό με κοινή εκπαίδευση, εξοπλισμό, υποστήριξη και στολή που οραματίστηκε ο πρώτος ανώτατος διοικητής του, στρατηγός Αϊζενχάουερ, πέτυχε στην αποστολή του, να αποτρέψει ένα νέο ευρωπαϊκό πολέμο και να προωθήσει τη συνεργασία μεταξύ των μελών του.

Το ΝΑΤΟ ενέπνευσε την δημιουργία αντιστοίχων συμμαχιών στην περιφέρεια της Σοβιετικής σφαίρας επιρροής με σκοπό να επιτευχθεί αυτό που ο πρόεδρος Αϊζενχάουερ ονόμασε “πολιτική ανάσχεσης” (containment policy), αναφερόμενος στον υπονομευτικό τρόπο δράσης των κομμουνιστικών οργανώσεων και την πολιτική αναταραχή και ανατροπή που επεδίωκαν με τη στήριξη της Μόσχας.

Έτσι αν το ΝΑΤΟ εξυπηρετούσε την “ανάσχεση” στην περιοχή Ευρώπης-Ατλαντικού, το Σύμφωνο της Βαγδάτης (1955) έκανε το ίδιο στην Κεντρική Ασία από την Τουρκία ως την Ινδία, ο Οργανισμός Συμφώνου Νοτιο-Ανατολικής Ασίας (SEATO) του 1954 στην περιοχή του Νοτίου Ειρηνικού-Ινδικού και η Αμυντική Συνθήκη Αυστραλίας-Νέας Ζηλανδίας-ΗΠΑ (ANZUS) στην Ωκεανία.

Στα αρνητικά της ίδρυσης του ΝΑΤΟ, εντάσσονται η ενθάρρυνση της σύστασης του αντίπαλου δέους, δηλαδή της στρατιωτικής συμμαχίας των ανατολικοευρωπαϊκών κρατών υπό τον έλεγχο της Σοβιετικής Ένωσης (το Σύμφωνο της Βαρσοβίας), η μη αποτροπή εντάσεων στο εσωτερικό του, όπως εκείνων μεταξύ Γαλλίας και ΗΠΑ που οδήγησαν στη απόσυρση της Γαλλίας από το στρατιωτικό σκέλος του  και βέβαια η αδυναμία του να σταματήσει την επιθετικότητα της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου.

Ακόμη ως αρνητικό στοιχείο του ΝΑΤΟ είναι η πρόσφατη εξέλιξη του μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, ως εργαλείο στρατιωτικής παρέμβασης στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, χωρίς όμως σαφή στόχο, αποστολή και δυνατότητα χάραξης πολιτικής συνέχειας.

πηγη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s