"Greek National Pride" blog

Σύστημα κάθετης εκτόξευσης SYLVER: Η ευρωπαϊκή επιλογή για το Πολεμικό Ναυτικό


Σε συνέχεια του αφιερώματος μας στα συστήματα κάθετης εκτόξευσης πλοίων, το παρόν άρθρο παρουσιάζει το ευρωπαϊκό σύστημα SYLVER (Système de Lancement Vertical), ενώ, για την πληρότητα του αφιερώματος, γίνεται αναφορά και στο ADL (Adaptable Deck Launcher) της BAE Systems, αν και δεν είναι κάθετο σύστημα εκτόξευσης.

 

Οι εκτοξευτές SYLVER έχουν αναπτυχθεί σε τέσσερις (4) εκδόσεις, με διαφορετικό μήκος η κάθε έκδοση και με διαφορετική δυνατότητα φιλοξενίας πυραύλων.

 

Η έκδοση A-35 φιλοξενεί τα αντιαεροπορικά βλήματα μικρού βεληνεκούς VL MICA (Vertical Launch Missile d’ interception, de combat et d’autodéfense) και Crotale VT-1, η έκδοση A-43 φιλοξενεί τα VL MICA, Crotale VT-1 και Aster-15, η έκδοση A-50 φιλοξενεί όλα τα παραπάνω βλήματα συν το Aster-30, ενώ η έκδοση A-70 φιλοξενεί τα βλήματα Aster-15/30, τα βλήματα προσβολής στόχων εδάφους SCALP-Naval και τα αμερικανικά βλήματα SM-2 Block.IV (αντιαεροπορικά) και Tomahawk (προσβολής στόχων εδάφους).

Οι αριθμοί δίπλα από το γράμμα «A» υποδηλώνουν το μέγιστο ύψος που μπορεί να έχει ο φιλοξενούμενος πύραυλος, δηλαδή 3,5 μέτρα για τον A-35, 4,3 μέτρα για τον A-43, πέντε (5) μέτρα για τον A-50 και επτά (7) μέτρα για τον A-70.

 

Το πλάτος των κελιών είναι όμοιο σε όλες τις εκδόσεις και είναι 2,3. Διαφορά υπάρχει και στο βάρος τους όπου ο A-35 ζυγίζει επτά (7) τόνους, ο A-43 ζυγίζει 7,5 τόνους, ο A-50 ζυγίζει οκτώ (8) τόνους και ο A-70 ζυγίζει 12 τόνους.

 

Κάθε ένας (1) εκτοξευτής SYLVER ενσωματώνει οκτώ (8) κελιά, εκτός του A-35 που ενσωματώνει τέσσερα (4) κελιά (ο A-35 είναι ανάλογος των αμερικανικών τετραπλών εκτοξευτών των των βλημάτων ESSM).

 

Κάθε SYLVER των οκτώ (8) κελιών απαιτεί εμβαδό έξι (6) τετραγωνικών μέτρων στο κατάστρωμα του πλοίου.

 

Μια ακόμα διαφορά του SYLVER με τον Mk.41 VLS βρίσκεται στο χώρο εκτόνωσης των αερίων, όπου ο μεν Mk.41 VLS ενσωματώνει κοινό χώρο για όλα τα βλήματα, ενώ ο SYLVER ενσωματώνει ξεχωριστό χώρο για κάθε ένα από τα βλήματα.

Η ανάπτυξη του SYLVER ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από την DCNS (πλέον Naval Group), ως απάντηση στο αντίστοιχο αμερικανικό πρόγραμμα που τελικά απέδωσε τον Mk.41 VLS.

 

Σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρία οι εκτοξευτές SYLVER έχουν αυξημένο βαθμό προστασίας καθώς τα βλήματα προστατεύονται από τη συνολική μηχανική δομή του κελιού και του συνολικού συστήματος, το οποίο έχει σχεδιαστεί να απορροφά έντονες δονήσεις.

 

Επίσης το κάλυμμα του κάθε κελιού προστατεύει το βλήμα από φυσικά φαινόμενα, ενώ είναι ανθεκτικό σε βολές ελαφρών όπλων.

 

Ο μέσος όρος παρουσίασης αστοχιών είναι μια (1) αστοχία ανά 12.000 ώρες κάτι που σημαίνει μικρό κόστος συντήρησης και υψηλό βαθμό αξιοπιστίας.

 

Το απαιτούμενο χρονικό διάστημα, μεταξύ δύο βολών, είναι μόλις 0,15 του δευτερολέπτου, ενώ ο μέσος χρόνος ανεφοδιασμού για κάθε μονάδα των οκτώ (8) κελιών είναι περί τα 90 λεπτά (σε συνθήκες ελλιμενισμού του πλοίου).

Να σημειωθεί ότι οι γαλλικές φρεγάτες Belh@rra (FDI : Frégate de Défense et d’Intervention), οι οποίες βρίσκονται σε φάση ναυπήγησης για το Γαλλικό Ναυτικό θα ενσωματώνουν την νέα προσαρμοζόμενη εγκατάσταση πυρός ITR (Installation de Tir Reconfigurable), η ανάπτυξη της οποίας ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2017 από την MBDA σε συνεργασία με τη γαλλική Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών (DGA).

 

Η εγκατάσταση ITR θα μπορεί να φιλοξενήσει όλα τα βλήματα που μπορούν να φιλοξενήσουν σήμερα οι εκτοξευτές SYLVER.

Η ITR αναπτύχθηκε με στόχο να μειώσει τον συνολικό αριθμό των υπό-συστημάτων και των διασυνδέσεων που συνοδεύουν τους εκτοξευτές SYLVER.

 

Με την παρούσα δομή, οι SYLVER χρησιμοποιούν διαφορετικά υπό-συστήματα και διασυνδέσεις, ανάλογα με το βλήμα που φιλοξενούν.

Αυτό όμως έχει αρνητικές επιπτώσεις στο τελικό κόστος υποστήριξης, καθώς πρέπει να υποστηριχθούν πολλά και διαφορετικά υπό-συστήματα και διασυνδέσεις.

Στη νέα εγκατάσταση ITR όλα τα βλήματα θα χρησιμοποιούν ένα κοινό σύστημα-αρχιτεκτονική διασύνδεσης, καθώς και κοινά υπό-συστήματα.

 

Έτσι θα αυξηθεί ο βαθμός της ομοιοτυπίας, θα απλοποιηθούν οι διαδικασίες υποστήριξης του συστήματος και θα μειωθεί και το συνολικό κόστος της υποστήριξης. Επιπλέον, η ITR θα ενσωματώνει την αναγκαία υποδομή φιλοξενίας νέας γενιάς πυραύλων, όταν και όποτε αναπτυχθούν και είναι διαθέσιμοι.

 

Στην εγκατάσταση ITR όλα τα βλήματα θα διασυνδέονται με ένα κοινό σύστημα διοίκησης και ελέγχου το οποίο ονομάζεται C2Box (Command and Control Box).

 

Το C2Box θα παρέχει όλες τις αναγκαίες διαδικασίες ελέγχου και διαχείρισης των βλημάτων. Κάθε βλήμα συνδέεται με το C2Box μέσω ενός δακτυλίου, το οποίο θα λειτουργεί ως ένα εικονικό τοπικό δίκτυο (VLAN : Virtual Local Area Network).

Κάθε VLAN ενσωματώνει ένα κιτίο αλληλουχίας για τη διαχείρισης της αλληλουχίας πυρός το οποίο ονομάζεται SEQBox (Sequence Box).

 

Επίσης ενσωματώνει και ένα κοινό σύστημα διασύνδεσης πυρομαχικών, το SIMBox (Subscriber Identity Module Box).

 

To C2Box διασυνδέεται απευθείας με το σύστημα διαχείρισης μάχης του πλοίου, το κέντρο επιχειρήσεων του πλοίου, αλλά και τη γέφυρα του.

 

Αρχικά, η εγκατάσταση ITR θα διαχειρίζεται μόνο τα αντιαεροπορικά βλήματα της οικογένειας Aster (Aster-15/30) και τα βλήματα κατά πλοίων Exocet, αλλά στο μέλλον, και παράλληλα με την εξέλιξη του προγράμματος ναυπήγησης των γαλλικών FDI θα υπάρξει αναβάθμιση του λογισμικού του ITR έτσι ώστε να μπορεί να υποστηρίζει και να διαχειρίζεται νέα όπλα.

 

ADL (Adaptable Deck Launcher)

Ο ADL αναπτύχθηκε από την BAE Systems, όχι ως ένα κάθετο σύστημα εκτόξευσης, αλλά ως σύστημα εκτόξευσης υπό κλίση και τοποθετημένο επί του καταστρώματος, όχι εσωτερικά του πλοίου.

Ο ADL έχει αναπτυχθεί σε δύο (2) εκδόσεις, ανάλογα με το μήκος των βλημάτων που μπορεί να φιλοξενήσει:

Την τακτική και της επίθεσης.

 

Τα συστήματα ελέγχου εκτόξευσης είναι ίδια μ’ αυτά του Mk.41 VLS. Η σπονδυλωτή σχεδίαση του ADL επιτρέπει την ενσωμάτωση κελιών, ανάλογα με τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του χρήστη και το μέγεθος του πλοίου.

Όλα τα βλήματα ενσωματώνονται σε κατασκευή με μειωμένο ίχνος ραντάρ και για ευκολία στην συντήρηση-υποστήριξη.

 

Στην τακτική έκδοση ο εκτοξευτής έχει διαστάσεις (μήκος x πλάτος x ύψος x βάρος) 7,21 μέτρα x 3,86 μέτρα x 3,07 μέτρα x 8,2 τόνους, ενώ στην έκδοση επίθεσης έχει διαστάσεις (μήκος x πλάτος x ύψος x βάρος) 8,08 μέτρα x 3,86 μέτρα x 3,38 μέτρα x 9,17 τόνους.

Η γκάμα βλημάτων που υποστηρίζει ο εκτοξευτής ADL φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία (© ΒΑΕ Systems):

Το πρώτο μέρος του αφιερώματος στους κάθετους εκτοξευτές πλοίων, για την ιστορία, την εξέλιξη και τις επιδόσεις του Mk.41 VLS, μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο:

πηγη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s