
Από Σάββας Δ. Βλάσσης
Πολύ έντονη και φυσικά χωρίς καμμία σύγκριση με το παρελθόν αναλόγων εκθέσεων, ήταν η παρουσία των Ισραηλινών εταιρειών στην DEFEA 2021.
Μία από τις εταιρείες που έχουν γνωρίσει αλματώδη ανάπτυξη τα τελευταία έτη, είναι η UVision Air Ltd χάρη στην οικογένεια περιφερομένων πυρομαχικών HERO που έχει αναπτύξει.
Πρόκειται για μια οικογένεια που ξεκίνησε με την ιδέα να προσδώσει σε μικρά τμήματα πεζικού ικανότητα προσβολής ακριβείας με ένα φορητό όπλο, το οποίο όμως θα μπορούσε να εκτοξεύσει πυρομαχικό με ικανότητα πτήσεως σε περιφορά για επαρκές χρονικό διάστημα άνωθεν μιας περιοχής, με σκοπό την έρευνα και τον εντοπισμό στόχου. Έκτοτε, η σειρά επεκτάθηκε και σήμερα υφίστανται:
-
τρία φορητά μοντέλα (HERO-20, 30, 70) που προορίζονται για τακτικές αποστολές σε μικρές αποστάσεις και ικανότητος χρήσεως κατά προσωπικού και οχημάτων.
-
δύο μεγαλύτερα μοντέλα (HERO-120, 250) εκ των οποίων το πρώτο φορητό και το δεύτερο για εκτόξευση από πλατφόρμα, που προορίζονται για επιχειρήσεις σε μέσες αποστάσεις και ικανότητα εξουδετερώσεως “σκληρών” στόχων.
-
τρία μοντέλα (HERO-400EC, 900, 1250) εκτοξευόμενα από πλατφόρμες, προοριζόμενα για στρατηγική κρούση σε μεγάλες αποστάσεις.
(ΣΔΒ @ 2021)
Βασική διαφορά στην “φιλοσοφία” των δύο συστημάτων, είναι ότι το SPIKE-NLOS για να εκτοξευθεί, προϋποθέτει ότι έχει εντοπισθεί στόχος από κάποιο άλλο μέσο – αισθητήρα (π.χ. UAV). Αντιθέτως, το HERO μπορεί να κατευθυνθεί σε περιοχή ενδιαφέροντος και να μείνει σε περιφορά αναζητώντας στόχους αυτόνομα, για να τους προσβάλει με κάθε άνεση, χωρίς να εξαρτάται από άλλο μέσο εντοπισμού στόχων. Ακόμη και αν υπάρχει κάποια αμφιβολία για εντοπισμό, ο χειριστής μπορεί να διατηρήσει το HERO επάνω από το σημείο ώστε να αποκτήσει καλύτερη αντίληψη ή ακόμη και να καλέσει δίπλα του κάποιον προϊστάμενο για να αξιολογήσουν από κοινού το εύρημα, στοιχεία τα οποία δεν μπορούν να ισχύσουν στην περίπτωση του SPIKE-NLOS.