Έγκεμεν Μπαγίς: «Δεν πρόκειται να εφαρμόσουμε το πρωτόκολλο επανεισδοχής»
Σκληρή γραμμή υιοθετεί η Τουρκία στα ελληνοτουρκικά, μία εβδομάδα μετά τη συνάντηση Μπακογιάννη-Νταβούτογλου στην Κέρκυρα. Ο διαπραγματευτής της Τουρκίας με την Ε.Ε. Έγκεμεν Μπαγίς (φωτό δεξιά) εξαπέλυσε μάλιστα προσωπική επίθεση εναντίον της υπουργού Εξωτερικών χαρακτηρίζοντας τις τελευταίες δηλώσεις της «εχθρικές και μη σοβαρές».
Σημειώνεται ότι οι δηλώσεις Μπαγίς έρχονται μόλις μία εβδομάδα μετά την προκλητική διασύνδεση από τον ίδιο της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης με τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, ενώ δήλωσε ευθέως ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να εφαρμόσει το πρωτόκολλο επανεισδοχής που έχει υπογράψει με την Ελλάδα.

Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑ.Ο.Σ ήταν ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ…
Φυσικά δεν ήταν αυτός ο στόχος μέσα στις προσδοκίες των οργανωτών.
Αλλά η συγκυριακή έπαρση κατά κανόνα δεν επιτρέπει στη λογική να ακτινογραφήσει με τρόπο νηφάλιο την πραγματικότητα και την αλήθεια.
Του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
http://ellinikoforum.blogspot.com/
Η βαρύγδουπη συνθηματολογία, περιλαμβάνει λέξεις – θέσεις που πολύ συχνά κουβαλάνε στην πλάτη τους ένα βαρύ νοηματικό φορτίο.
Όταν συμπίπτει αυτά τα συνθήματα γύρω από τα οποία εξαντλείται το σύνολο της πολιτικής παρουσίας των φορέων τους, να αντιστοιχίζονται και με μια πραγματικότητα αδιαμφισβήτητα εκρηκτική, τότε οι φορείς τους βλέπουν τα ταμεία τους να γεμίζουν εύκολα και γρήγορα, στο πεδίο της τρέχουσας πολιτικής αντιπαράθεσης.
Κανείς δεν τους είπε όμως ότι φόρτωναν αυτή την ιδιότυπη αποταμίευση σε τρύπιες τσέπες…
Στη σύντομη πολιτική του διαδρομή το κόμμα του Γ. Καρατζαφέρη κατά κανόνα ετεροκαθορίστηκε.
Επιβεβαίωσε με τη στάση του και την τακτική του, πως η ανάγκη ύπαρξής του δεν ήταν η δική του ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση, αλλά η πολιτική ανεπάρκεια της …πολυκατοικίας.
Και είναι αυτονόητο…
Και ήταν ΚΑΙ μοιραίο.
Ήταν λοιπόν ένα κόμμα που ξεπήδησε μέσα από τον τακτικισμό…
Ανδρώθηκε και οδηγήθηκε στο συνέδριό του παραδέρνοντας στον τακτικισμό…
Και αποφάσισε υποκλινόμενο στον τακτικισμό να βάλει ταφόπλακα στην πολιτική του παρουσία.
Αλλά αυτή είναι η μοίρα των διαττόντων… των τυχάρπαστων… των καιροσκόπων στην πολιτική.
Διότι τη βιωσιμότητα και την προοπτική, την εξασφαλίζουν τα θεμέλια των ολοκληρωμένων πολιτικών επεξεργασιών, και τη σφυρηλατούν οι ξεκάθαρες ιδεολογικές προσεγγίσεις για το κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι.
Αυτά είναι που καθορίζουν όχι μόνο το στίγμα της στάσης του πολιτικού κόμματος στην τρέχουσα πολιτική αντιπαράθεση, αλλά και το χαρακτήρα και το στίγμα των στόχων του και την προοπτική του.
Το σόφισμα του «ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΠΑΡΕΜΒΑΤΙΣΜΟΥ» δεν είναι το ανθεκτικό σκαρί που μπορεί να σχεδιάσει κανείς μεσοπέλαγα πολιτικά ταξίδια.
Μια κακοφτιαγμένη σχεδία είναι που τίθεται εν αμφιβόλω η ικανότητα της να φτάσει ακόμα και με μπουνάτσα μέχρι τη Σαλαμίνα στην καλύτερη περίπτωση.
Όχι γιατί ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ πατριωτικός παρεμβατισμός έχει στοιχεία ενοχικά που δικαιούται κανείς να τα προσπερνά αβασάνιστα.
Το αντίθετο μάλιστα…
Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ πατριωτικός παρεμβατισμός…
Είναι Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΝΩΕ για το σύγχρονο ελληνισμό και για τις επιθέσεις που δέχεται…
Είναι η καθημερινή ΠΟΛΥΣΥΝΘΕΤΗ, ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ απάντηση στα φαινόμενα του εκφυλιστικού εθνομηδενισμού που επιχειρούν να δηλητηριάσουν μ αυτά τη σύγχρονη Ελληνική κοινωνία, και που οφείλουμε να μην παραβλέψουμε την ανάλογη ισοπεδωτική αντίληψη που επιχειρείται και διεθνώς.
Όμως…
Ο «ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΑΡΕΜΒΑΤΙΣΜΟΣ» δεν είναι ιδεολογία….
Δεν είναι θεωρία…
Και δε θα γίνει ποτέ, όσο και αν η …Καρατζαφέρειος λαθροχειρία επιχειρεί πίσω από πλαστικά ψευτοϊδεολογήματα να αναλάβει τη διαχείριση μιας χρεοκοπημένης πολυκατοικίας.
Η απάντηση στον εθνομηδενισμό δεν είναι η ακατάσχετη και άχρωμη πατριδοκαπηλία έστω κι αν κακότεχνα επιχειρείται να της προσδώσουν καιροσκοπικά το ονοματεπώνυμο του «εθνικού παρεμβατισμού», με αφυδατωμένο – ως προς την ουσία – περιεχόμενο και με ολοφάνερες δημοκοπικές επιδιώξεις.
Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ εθνικός παρεμβατισμός, είναι…
Μέρος μιας τακτικής,
Κομμάτι μιας συνολικότερης πολιτικής στάσης,
Ενταγμένος μέσα σε γενικότερες επεξεργασίες πολιτικές, με τρόπο που δεν θα είναι ιδεολογικά αποχρωματισμένος, που δεν θα είναι ετεροκαθοριζόμενη ως πρακτική, αλλά αρμονικά συνδυασμένη με μια καθολικότερη πολιτική πρόταση με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, με όραμα, με σαφείς πολιτικές και κοινωνικές στοχεύσεις.
Για τον ΛΑ.Ο.Σ ποτέ δεν ήταν, και ποτέ δε θα μπορέσει να είναι κάτι ανάλογο.
Είναι απλώς μια απέλπιδα προσπάθεια καιροσκοπικού κουκουλώματος του διαττοντισμού του.
Κι αυτή η λαθροχειρία που επιχειρήθηκε είναι και η αρχή του τέλους του οσονούπω…