Η καλοπροαίρετη μονίμως Ελληνική στάση μετατρέπει την εξωτερική πολιτική μας σε «σουρωτήρι»

Η Αλβανία «παίζει» πιστά το παιχνίδι που τις υποδεικνύουν οι τούρκοι…

Βυθισμένη στη γενικό­τερη οικονομική και κοινωνική κρίση, αλ­λά και στα δικά της ιδιαίτερα προβλήμα­τα, η ελληνική διπλω­ματία κινείται χωρίς πυξίδα, χω­ρίς πολιτικό προσανατολισμό και με ένα ιδιαίτερο άγχος να λή­ξει με στοιχειώδη έστω επιτυχία η επίσκεψη Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα στις 14 και 15 Μαΐου.

Ομως αυτό δεν είναι το μόνο θέμα, κάθε άλλο. Τα προβλήματα, όσο δεν επιλύονται, πολλαπλασιάζονται και φαντάζουν μετά ανυπέρβλητα, ακρι­βώς όπως συμβαίνει με την Αλβανία και την υφαλοκρηπίδα στο Ιόνιο, θέ­μα το οποίο με ιδιαίτερη ένταση έχει προβάλει το VETO, προβλέποντας μάλιστα τις σημερινές αρνητικές εξελίξεις. Η παθητική στάση της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα του ορισμού της υφαλοκρηπίδας και των θαλάσ­σιων ζωνών με την Αλβανία έχει ήδη προκαλέσει έπαρση στα Τίρανα, που βλέπουν ότι μπορούν να χειριστούν πιο εύκολα απ’ ό,τι νόμιζαν την Ελ­λάδα.

Η ελληνική κυβέρνηση, αντί να κυρώσει στη Βουλή τη συμφωνία, καθυστερούσε επί μήνες. Το αλβανι­κό σοσιαλιστικό κόμμα προσέφυγε στο Συνταγματικό Δικαστήριο και μετά από μήνες εξέδωσε την απόφα- σή του με την οποία ακύρωνε τη συμ­φωνία με την Ελλάδα με σκεπτικό παρόμοιο με αυτό που υποστηρίζει η Τουρκία για το Αιγαίο. Περί τα μέσα Απριλίου η απόφαση καθαρογρά- φτηκε, αλλά τα Τίρανα δεν δίνουν καμία εξήγηση στην ελληνική κυ­βέρνηση. Οι επίσημες και ανεπίση­μες συνομιλίες φέρουν τα Τίρανα «να μελετούν» την απόφαση ή «να συζητούν» εμπαίζοντας την Αθήνα, η οποία παθητικά δεν αντιδρά.

Διευκρινίσεις και κύρωση.

Ολες οι επαφές υποτίθεται ότι γίνο­νται ανεπίσημα, γιατί το υπουργείο Εξωτερικών επιμένει στην άσκηση μυστικής διπλωματίας (μάλλον ελ­λείψει πολιτικής) και στο δεν υφί­σταται ζήτημα. Σύμφωνα λοιπόν με αυτές τις επαφές, το υπουργείο Εξω­τερικών φέρεται να έχει δηλώσει στην Αλβανία ότι η ελληνική κυβέρ­νηση δεν προτίθεται να επαναδια- πραγματευτεί τη συμφωνία. Το μόνο πράγμα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές που θα μπορεί να προτίθεται να κάνει η ελληνική πλευρά, είναι να παράσχει κάποιες διευκρινίσεις σχετικά με την υπο­γραφείσα συμφωνία και στη συνέ­χεια να προωθηθεί προς κύρωση από τα δύο Κοινοβούλια. Στην πραγματικότητα, το ελληνι­κό ΥΠΕΞ δεν γνωρίζει τις προθέσεις της Αλβανίας, αλλά ούτε και πιέζει τα Τίρανα προκειμένου να αποσαφη­νίσουν τη θέση τους. Να θέσει δηλαδή ένα χρονοδιά­γραμμα με βάση το οποίο τα Τίρανα θα υποχρεωθούν να δώσουν μια ξε­κάθαρη και οριστική απάντηση για το τι προτίθενται να πράξουν. Ορι­σμένες εκτιμήσεις μάλιστα κάνουν λόγο για σκόπιμα ασαφή αλβανική θέση, προκειμένου τα Τίρανα να εγείρουν θέμα προσφυγής στο Διε­θνές Δικαστήριο της Χάγης και να εγκλωβίσουν έτσι την Ελλάδα στις δικές της θέσεις.

Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, η Αλβανία ωθούμενη από την Τουρκία μπορεί να επιδιώξει προσφυγή στη Χάγη, με την ελπίδα ότι μπορεί να κερδίσει κάτι παραπάνω, π.χ. ότι οι Οθωνοί, βόρεια της Κέρκυρας, δεν έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα και στην περίπτωση αυτή βέβαια να πα­νηγυρίσουν οι Τούρκοι γιατί μια τέτοια απόφαση θα μπορεί να την επι­καλεστεί και η Αγκυρα για τα νησιά του Αιγαίου.

Νευρική κρίση…

Αν το Δικαστήριο αποφανθεί ότι η συμφωνία είναι σωστή, τότε θα την εφαρμόσουν και δεν θα έχουν χάσει τίποτα, απλά θα έχουν την Ελλάδα για κάποια χρόνια σε κατάσταση νευ­ρικής κρίσης, με ό,τι αυτό συνεπάγε­ται και για τις διαπραγματεύσεις για το Αιγαίο. Το σενάριο αυτό είναι υπαρκτό αλλά, σύμφωνα με την άποψη ειδι­κών, στο Δίκαιο της θάλασσας δεν υπάρχει καμία πιθανότητα το Δικα­στήριο να αποφανθεί ότι π.χ. οι Οθωνοί δεν έχουν δική τους υφαλο­κρηπίδα, αλλά και αυτό δεν μπορεί να είναι απόλυτο. Οι ίδιοι επιστήμονες επιμένουν ότι ακόμη και αυτή τη στιγμή η ελληνι­κή κυβέρνηση πρέπει να φέρει στο Κοινοβούλιο τη συμφωνία με την Αλβανία και να την κυρώσει. Θεωρούν μάλιστα απαράδεκτο το γεγονός ότι το υπουργείο Εξωτερι­κών εμφανίζεται να τηρεί απολύτως παθητική στάση σε μια υπόθεση με­γάλης σημασίας για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.

Δεν εκτίμησαν ούτε την κατάργηση της βίζας ούτε τη στήριξη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ενοχλημένος είναι και ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου που θεωρεί ότι χάθηκε πολύτιμος χρόνος και τώρα η Ελλάδα τρέχει πίσω από τις εξελίξεις. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι ο κ. Παπανδρέου δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να φέρει τη ουμφωνία στη Βουλή και ίσως να ίο είχε κάνει αν η χώρα δεν βίωνε αυτή την πρωτοφανή κρίση και, υπό αυτό το πρίσμα, είναι λογικό ο πρωθυπουργός να μη θέλει να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο. Διπλωματικές πηγές που γνωρίζουν καλά την πολιτική σκηνή στην Αλβανία και τον τρόπο που τα Τίρανα ασκούν την εξωτερική τους πολιτική, σημειώνουν με ιδιαίτερη ένταση την «τυφλή», όπως την ονομάζουν, εξωτερική πολιτική της χώρας μας. Υπογραμμίζουν για παράδειγμα ότι δεν είναι δυνατό η Ελλάδα να αντιμετωπίζεται με τέτοιο υποτιμητικό τρόπο στο θέμα της υφαλοκρηπίδας και ο αναπληρωτής ΥΠΕΞ Δημήτρης Δρούτσας να δηλώνει στις 23 Απριλίου ότι θα καταβάλει προσπάθειες για την κατάργηση της βίζας για τους Αλβανούς πολίτες που θέλουν να επισκεφθούν τις χώρες της Ε.Ε., ενώ λίγα λεπτά νωρίτερα ο Αλβανός ομόλογος του δεν του έδινε καμία απάντηση σχετικά με τη συμφωνία για την υφαλοκρηπίδα.

Η καλοπροαίρετη ελληνική στάση αποδείχθηκε επίσης χωρίς αντίκρισμα όταν πέρυσι το ελληνικό Κοινοβούλιο ενέκρινε με συντριπτική πλειοψηφία τη συμφωνία Σύνδεσης Σταθεροποίησης της Αλβανίας με την Ε.Ε., την ένταξη της Αλβανίας στο NATO και την προώθηση της ευρωπαϊκής της προοπτικής. Πρόκειται για μια εξωτερική πολιτική «σουρωτήρι», κατά τα λεγόμενα έμπειρου διπλωμάτη, που εκφράζει ζωηρή ανησυχία για το μέλλον της Ελλάδας και την υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Εφημερίδα: VETO – ΣΕΛ. 39 (09.05.2010)