Μάθημα για την ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας είναι η παρακάτω είδηση που μας έρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία εντάσσεται και στο γενικότερο πλαίσιο των επενδύσεων στην «πράσινη ενέργεια».

Και το ζήτημα αυτό αφορά άμεσα το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας της χώρας για τους λόγους που θα παρουσιάσουμε παρακάτω.

Ο Αμερικανικός Στρατός, δημιούργησε ομάδα η οποία θα έχει στόχο να πείσει τις ιδιωτικές εταιρείες να επενδύσουν στην πράσινη ενέργεια εντός των στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Η δημιουργία της κινείται στα πλαίσια της ενεργειακής ασφάλειας των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, κάτι που έχει άμεση σχέση φυσικά και με τη χρήση βιοκαυσίμων αρχικά σε ιπτάμενα μέσα.

Έναν τομέα που παρουσιάσαμε πολλές φορές μέσω των σχετικών δοκιμών.

Αρχικός στόχος της ομάδας εργασίας είναι να προσελκύσει επενδύσεις 5,1 δισεκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε η υφυπουργός Στρατού, αρμόδια για θέματα Εγκαταστάσεων, Ενέργειας και Περιβάλλοντος, Κάθριν Χάμακ.

Στην ομάδα εργασίας υπάρχουν και μέλη από άλλους κυβερνητικούς φορείς, όπως το Υπουργείο Ενέργειας.

Όπως το έθεσαν με διαφορετικό τρόπο τα στελέχη της ομάδας, αναγνωρίζουν ότι ο Στρατός θα πρέπει να προσελκύσει ιδιωτικά κεφάλαια, αν πρόκειται να αναπτύξει μεγάλης κλίμακας προγράμματα ανανεώσιμης ενέργειας.

Τονίζουν ότι δε μπορούν να διατάξουν τον ιδιωτικό τομέα να κάνει μια δουλειά μαζί τους, αλλά ότι θα πρέπει να τον προσελκύσουν, μέσω ορθών διαδικασιών, που θα μειώνουν το ρίσκο και θα αυξάνουν την αποδοτικότητα.

Η στρατιωτική βάση στο Φορτ Μπλις του Τέξας, έδρα της 1η Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, συνεργάζεται με την εταιρεία ηλεκτρισμού El Paso Electric, επιτυγχάνοντας εξοικονόμηση κεφαλαίων ύψους 2 περίπου εκατομμυρίων ευρώ το έτος!

Η ατμογεννήτρια ισχύος 20 MW που υπάρχει ήδη, θα συμπληρωθεί από ηλιακή εγκατάσταση ισχύος άλλων 20 MW. Επιπλέον, η ίδια βάση καταβάλλει προσπάθειες για την εγκατάσταση και αιολικών συστημάτων, με απώτερο στόχο να παράγει το 100% της ενέργειας που καταναλώνει.

Ηλιακοί συλλέκτες εντός της στρατιωτικής βάσης Φορτ Μπλις στις ΗΠΑ

 Το γιατί απαιτείται η σύμπραξη με τον ιδιωτικό τομέα, το αναφέρει η Υποστράτηγος Αλ Άικοκ, υποδιοικητής της Διοίκησης Διαχείρισης Εγκαταστάσεων.

Συγκεκριμένα ανέφερε ότι ο ιδιωτικός τομέας έχει ήδη την τεχνογνωσία στον τομέα, οπότε και είναι απαραίτητο να συνεργαστούν μαζί του για να επιτύχουν τους στόχους τους.

Για τον ακόμα καλύτερο συντονισμό, ο Αμερικανικός Στρατός δημιουργεί Γραφείο Επιχειρησιακής Ενέργειας, στο 4ο Επιτελικό Γραφείο, κάτι που ανακοινώθηκε στην AUSA 2011.

Στην απόφαση αυτή συνέτεινε και το γεγονός ότι τα 2/3 της κατανάλωσης ενέργειας του Στρατού (2,9 δις ευρώ) γίνεται από τις δυνάμεις που βρίσκονται στα θέατρα επιχειρήσεων.

Ηλιακοί συλλέκτες σε μορφή ευλύγιστου υφάσματος, επάνω σε σκηνή εκστρατείας Σταθμού Διοίκησης.

Έχει τη δυνατότητα παροχής ρεύματος σε όλες τις συσκευές που διαθέτει ένας Σ.Δ.

Πέρα βέβαια από την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, ο Αμερικανικός Στρατός εντάσσει στο παραπάνω πλαίσιο και το ζήτημα της κατανάλωσης καυσίμων από τα οχήματά του και των μπαταριών για τα διάφορα ηλεκτρονικά συστήματα που φέρουν οι στρατιώτες, ειδικά σε επιχειρήσεις όπου κατανάλωσή τους γίνεται με υψηλό ρυθμό.

Κατ’ επέκταση, σε τέτοια προγράμματα είναι δεδομένη η εμπλοκή της Διοίκησης Έρευνας, Ανάπτυξης και Μηχανολογίας του Αμερικανικού Στρατού, που τρέχει σχετικά προγράμματα, όπως οι ηλιακοί φορτιστές μπαταριών, οι αποδοτικότερες γεννήτριες καυσίμων, οχήματα με χαμηλότερη κατανάλωση καυσίμων κτλ, τα οποία μειώνουν και την ανάγκη για μεγαλύτερη Διοικητική Μέριμνα.

Δεν είναι δύσκολο από τις παραπάνω συγκρίσεις να κατανοήσει κανείς το που βρίσκεται το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις γενικότερα.

Η κατάσταση γίνεται ανησυχητική κάθε φορά που δημοσιοποιούνται ειδήσεις για χρέη που συσσωρεύουν οι Ένοπλες Δυνάμεις λόγω αδυναμίας πληρωμής των καυσίμων. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα που έχει πολλές προεκτάσεις.

Κατ’ αρχάς πολλές στρατιωτικές εγκαταστάσεις είναι παλαιάς κατασκευής, σε χώρους με έντονη διάβρωση λόγω των κλιματολογικών συνθηκών.

Ορισμένες φορές και λόγω της κακής κατασκευής η διαβίωση εντός τους απαιτεί αρκετό πετρέλαιο για τη θέρμανσή τους. Εντούτοις, διάθεση για έξυπνες λύσεις ώστε μακροπρόθεσμα να επιτευχθεί οικονομία δεν φαίνεται να υπάρχει παρά μόνο σε επίπεδο διακηρύξεων.

Μεγάλος πονοκέφαλος είναι τα οχήματα. Παλαιάς τεχνολογίας φορτηγά Steyr των οποίων η χρήση τα έχει καταστήσει αναξιόπιστα.

Φυσικά ούτε λόγος για κινητήρες «Euro 5» που έχουν χαμηλότερη κατανάλωση καυσίμου και μεγαλύτερη απόδοση. Τι έχει κάνει άραγε το ΥΠΕΘΑ για το θέμα;

Σίγουρα η καραμέλα του ότι η προηγούμενη κυβέρνηση παρέδωσε «καμένη γη» είναι πλέον βαρετή δικαιολογία.

Φάλαγγα οχημάτων Steyr Marathon 680 M3

Για μπαταρίες βέβαια ούτε λόγος. Χρόνιο πρόβλημα η ύπαρξη μπαταριών για τους ασυρμάτους, που δε διαθέτουν εκ κατασκευής τους επαναφορτιζόμενους συσσωρευτές.

Παραπάνω δε θα πούμε για το θέμα.

Κι αφού οι Ένοπλες Δυνάμεις σε αρκετές περιπτώσεις καταναλώνουν τόση ενέργεια, τι γίνεται από πλευράς ηγεσίας, στρατιωτικής και πολιτικής;

Παράγουν ή μπορούν να παράξουν οι Ένοπλες Δυνάμεις ενέργεια, πέρα από τη χρήση κάποιων ηλιακών θερμοσιφώνων;

Και φυσικά πως αξιοποιείται το πολιτικό και στρατιωτικό προσωπικό, ειδικά όσοι βρίσκονται στους σχετικούς φορείς έρευνας και τεχνολογίας των Ενόπλων Δυνάμεων, για την παραγωγή καινοτόμων τεχνικών ή μηχανημάτων, τα οποία θα μπορούσαν να θέσουν σε παραγωγή σε συνεργασία ακόμα και με τον ιδιωτικό τομέα;

Το Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογίας Στρατού

Έχουμε ακούσει δεκάδες φορές την επωδό της σύμπραξης δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, αλλά κάπου στη διαδρομή ξεθώριασε.

Ακούσαμε για εξοικονόμηση ενέργειας από τα νέα αυτοκίνητα των βουλευτών, αλλά η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση, ούτε καν ενδιαφέρθηκαν για το ότι τα φορτηγά του Ελληνικού Στρατού είναι 40 ετών και διατηρούνται σε κατάσταση κίνησης με υπερπροσπάθειες και διαδοχικές ανακατασκευές.

Όσο για την κατανάλωση καυσίμου, οι βουλευτές, οι υπουργοί και ο πρωθυπουργός την ξέχασαν μόλις προμηθεύτηκαν τα υβριδικά τους οχήματα.

Να το θεωρήσουμε διπροσωπία, κατάντια ή ανικανότητα διοίκησης του κράτους; Για να μην αναφέρουμε ότι αν ήθελαν επενδύσεις, η παραγωγή φορτηγών και οχημάτων στη χώρα μας θα μπορούσε να είχε ήδη ξεκινήσει. Αλλά…

Στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη

Και τέλος, αφού οι διάφοροι υπουργοί Άμυνας υπήρξαν γαλαντόμοι με την παραχώρηση στρατοπέδων στους τοπικούς άρχοντες, δεν είναι καιρός να αρχίσουν να εξετάζουν τη χρήση στρατοπέδων ή την εκμίσθωσή τους, όπου είναι τεχνικά εφικτό, για την παραγωγή εναλλακτικών μορφών ενέργειας;

Οι τοπικοί βουλευτές, που για τη διατήρηση των στρατοπέδων στις εκλογικές τους περιφέρειες, ακόμη και την περίπτωση που πλέον δεν υφίσταται αντικειμενική αμυντική ανάγκη, κινδυνεύουν (αν δεν έχουν ήδη) να χαρακτηριστούν «λομπίστες» των κατά τόπους καφετεριών και ταβερνών, τώρα έχουν ένα σημαντικό επιχείρημα για το πως μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναλλακτικά τα στρατόπεδα που πρέπει να μειωθούν.

Για να το θέσουμε πιο απλά, αντί να σκέφτονται πως θα δώσουν ένα παλαιό στρατόπεδο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ας σκεφτούν πως θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει ο Ελληνικός Στρατός και οι Ένοπλες Δυνάμεις γενικότερα, προς όφελός τους και προς όφελος της ευρύτερης κοινωνίας, κερδίζοντας χρήματα ή οφέλη όπως είναι η παραγωγή ενέργειας. Απλά πράγματα!

Ιδέες υπάρχουν.

Επαγγελματίες που να ξέρουν να κάνουν τη δουλειά τους υπάρχουν.

Αρκεί βέβαια κάποτε το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας να έχει ολοκληρωμένο και αναλυτικό σχέδιο, και φυσικά αυστηρούς μηχανισμούς παρακολούθησης και ελέγχου, ώστε να αποφύγει τις γνωστές ελληνικές «κακοτοπιές».

http://www.defence-point